Over de cirkel die me thuisbracht, en hoe vrouwen samen iets kunnen doen wat geen therapie alleen kan.
In een eerdere blog schreef ik over de shiatsu-therapeute die me hielp mijn angsten recht in de ogen te kijken. Over hoe ik leerde om niet langer weg te rennen van wat ik voelde, maar er naartoe te bewegen. Dat was een begin. Maar een begin is geen eindpunt.
Want de vraag die daarna bleef hangen was: ‘Hoe doe ik dit ook in contact met anderen? Hoe blijf ik bij mezelf als er mensen omheen zijn? Hoe laat ik me zien, terwijl ik zo lang had geoefend in onzichtbaar zijn?
Het antwoord op die vraag vond ik niet in een boek. Ik vond het in een cirkel met vrouwen.
Een jaar lang de vraag stellen
In januari 2020 kwam ik terecht in een vrouwencirkel. Vanaf dat eerste moment begon er een vraag die me een heel jaar lang zou bezighouden: mag ik hier zijn? Hoor ik hier wel? Word ik geaccepteerd? Kan ik mezelf laten zien?
Die vraag is herkenbaar voor veel vrouwen. Niet alleen in een cirkel. Op het werk, in een vriendschapsgroep, in een relatie. De angst om er niet bij te horen is voor veel mensen een van de diepste angsten die er zijn. En vaak zit die angst niet in de ander, maar in wat je jezelf toestaat.
Dat besef kwam voor mij langzaam, na een jaar van twijfelen, aftasten en soms ook terugdeinzen. Het helemaal mogen zijn, dat besefte ik, is niet afhankelijk van wat anderen je laten zijn. Het hangt af van wat je jezelf toestaat in het verschijnen en het accepteren. Op het moment dat dat gebeurt, voltrekt zich iets als een wonder. Dit is mijn verantwoordelijkheid. Ik heb de regie.
Wat een cirkel doet wat therapie niet kan
Daar zat ik dan, in een cirkel met vrouwen. Mooie, sterke, boze, verdrietige, onzekere, stoere, aanwezige, grappige, bange, verschillende vrouwen. En dat allemaal in één.
Hoe alles steeds op zijn plek valt, met welk gevoel je ook aankomt. Ook wanneer het schuurt. Hoe je telkens weer achterovervalt in het leunen, met alles: verdriet en teleurstelling, de blijheid en de tranen van het lachen. Hoe iedereen in het veilig voelen haar natuurlijke rol pakt als het erop aankomt, en hoe ze weet: ik mag er zijn. Zelfs met de twijfel daarover.
Hoe je komt met zoveel niet-weten, en naar huis gaat met meer weten dan je dacht.
Een onmeetbare kracht, ontstaan uit vrouwen die elkaar door het niet-kennen heen weten te doorgronden en zichzelf steeds beter leren te doorzien.
Dat is wat een cirkel kan doen. Niet omdat iemand je vertelt wat je moet voelen of denken. Maar omdat de aanwezigheid van anderen die ook durven, iets in jezelf losmaakt. Je hoeft het niet alleen te doen.
Thuiskomen in het vrouw zijn
Mijn cirkel en het hele proces daaromheen heeft me thuisgebracht naar het vrouw zijn. Het vrouwelijke in mij erkennen, in een maatschappij die is ingericht op presteren, doorzetten, versnellen, slagen. Het was ook een belangrijk onderdeel in het durven blijven bij mijn angsten, in plaats van ertegen te vechten.
Want vechten tegen angst werkt niet. Dat weet ik nu. Angst heeft ruimte nodig, geen tegenstand. En ruimte vinden, dat lukt makkelijker als je niet alleen bent.
Wat ik in die cirkel leerde, is sindsdien verweven geraakt met mijn werk als coach. De kracht van samen zijn. Het belang van gezien worden zonder veroordeeld te worden. De manier waarop het lichaam zich ontspant als het voelt dat het veilig is. Dat zijn geen abstracte concepten voor mij. Dat zijn dingen die ik zelf heb doorleefd.
En jij?
Als jij je herkent in die vraag ‘mag ik hier zijn?’, dan is dat geen toeval. Die vraag is een van de meest menselijke vragen die er zijn. En voor vrouwen die worstelen met angst, met te veel geven, met zichzelf wegcijferen, is die vraag vaak extra groot.
In mijn praktijk werk ik lichaamsgericht met vrouwen die iets vergelijkbaars kennen. Niet om de angst weg te maken, want dat is niet het doel. Maar om te ontdekken wat er onder die angst zit, en hoe je daar op een andere manier mee kunt omgaan. Via het lijf, via beweging, via stilte, via contact.
En voor wie iets van dat groepsgevoel zoekt dat ik zelf heb ervaren: ik denk erover om af en toe een vrouwencirkel te organiseren. Niet als therapie, maar als ruimte. Een plek om te landen, te voelen en te ontdekken dat je er mag zijn, precies zoals je bent.
Benieuwd of lichaamsgerichte coaching of de vrouwencirkel iets voor jou is? Neem gerust een kijkje op www.westenwinde.nl
Of plan een vrijblijvend kennismakingsgesprek via info@westenwinde.nl
Reactie plaatsen
Reacties